Groszek… tak Go nazywaliśmy, gdy był malutki… a Jego życie wisiało na włosku.. Choć przez większość dnia nie rozstawał się ze stojakiem od kroplówek, bo był podłączony do specjalnej pompy – był bardzo żywym chłopcem. Wszędzie Go było pełno. Było… bo od kilku lat mieszka ze swoją… Czytaj dalej..

Adasia nie ma wśród nas… Wspomnienia o Nim powodują ogromne wzruszenie. Łzy mieszają się z wybuchami śmiechu, gdy przypominamy sobie te wszystkie śmieszne minki i różne historie z Jego udziałem. Wierzymy, że jest naszym Aniołkiem, że patrzy na nas z czuwa nad Dziećmi. Wierzymy, że jest sobą:… Czytaj dalej..

Dziś Ola jest samodzielną, dorosłą kobietą. Ma swoją rodzinę – jest szczęśliwą i bardzo troskliwą mamą. Ze wzruszeniem i dumą obserwujemy, jak fajnie sobie radzi, jak stawia czoła wyzwaniom. Bo przecież nie zawsze jest łatwo – jak to zwykle bywa w życiu… tym bardziej, gdy ma się… Czytaj dalej..

Nasz Jaś mieszka dziś ze swoją kochającą rodziną. Ma mamę, tatę i super siostrę. Jesteśmy w kontakcie, widujemy się i ogromnie cieszymy ze wszystkich postępów. Patrząc dziś na Niego nie możemy uwierzyć, że był kiedyś taką kruszynką. Poznaliśmy się w szpitalu…. był skrajnym wcześniakiem, z wieloma kłopotami… Czytaj dalej..

Gdy Wiktoria przyjechała do nas z Centrum Zdrowia Matki Polki, miała szesnaście miesięcy. Była drobną dziewczyneczką o przecudnych oczach i niesamowicie długich, zakręconych rzęsach. Urocza – zachwycająca wszystkich, od pierwszego wejrzenia. Jej największym problemem była wada serca – przeszła szereg operacji i zabiegów. W czasie pobytu w… Czytaj dalej..

Nasz Elfik… drobniutki chłopczyk o niespożytej energii i szalonych pomysłach. Oczarowywał, zachwycał, rozczulał. Gdy patrzymy dziś na naszego Gabrysia, na Emilkę – wspominamy Kacperka. Dzieci są do siebie niesamowicie podobne. Nic dziwnego – zmagają się z tym samym problemem zdrowotnym… choć wówczas – tyle lat temu –… Czytaj dalej..

Choć jest już dorosły, nadal potrzebuje wsparcia. Przeprowadził się do miejsca, w którym jest otoczony troską i dobrą opieką. A my nadal jesteśmy jego fundacyjną rodziną. Mamy świetny kontakt. Możemy na siebie liczyć: On na nas, a my na Niego. Czytaj dalej..

Gdy z nami zamieszkał – miał niespełna pół roczku. Gdy się żegnaliśmy – był trzyletnim, uśmiechniętym, biegającym chłopcem. Urodził się z Zespołem Downa, ale dzięki szybko wprowadzonej rehabilitacji – gonił swoich rówieśników i szybko nadrabiał zaległości. Wiktorek znalazł wspaniałą rodzinę. Ma teraz Mamę, Tatę i ośmioro rodzeństwa. Najlepiej dogaduje… Czytaj dalej..

Gdyby to był film – zgasilibyśmy telewizor. Nie takie scenariusze powinno się pisać dzieciom. Ile jest w stanie znieść mały człowiek? Kiedy jest taki moment, w którym traci się równowagę i zaczyna spadać? Jak rozwiązać problemy, których rozwiązać się nie da? W obliczu nieuleczalnej choroby człowiek jest… Czytaj dalej..

Mischel jest naszym maleńkim Aniołkiem. Choć był z nami tylko kilka miesięcy – zostanie w naszych sercach na zawsze. Był kruszynką. Potrzebował bardzo dużo miłości i wsparcia. Maleńki chłopczyk z wieloma problemami na starcie. Zbyt wieloma… Wierzymy, że ciągle uśmiecha się do nas…… Czytaj dalej..